Hoe is
Geloof en Licht ontstaan?
In 1968
is het begonnen in Frankrijk. De ouders van twee geestelijk
gehandicapte kinderen, Loic en Thaddee, wilden met hen een bedevaart
maken naar Lourdes. Zij wilden zich aansluiten bij een diocesane
pelgrimstocht. Maar hun verzoek werd afgewezen. Waarom? "Wel", zo
zei men, "Hoe kunnen verstandelijk gehandicapten nou voordeel hebben
van zulk een gebeuren? Bovendien zullen zij vooral ook stoornis en
ergernis geven aan de andere pelgrims!"
Op dat
moment had God het minuscule zaadje van Geloof en Licht in de aarde
geworpen. Maar voor de ouders was het een enorme teleurstelling om
op deze wijze afgewezen te worden. Het gezin vertrok alleen naar
Lourdes. In het hotel werden ze lomp ontvangen. Ze kregen hun
maaltijden op de kamer geserveerd. Op straat en zelfs bij de grot
kregen ze opmerkingen als: "Als je zulke kinderen hebt, laat ze dan
thuis!" Het was een smartelijke ervaring, deze bedevaart, voor de
ouders van Loic en Thaddee. Thuisgekomen vertelden zij hun verhaal
aan een vriendin, Marie-Hélène Mathieu. Zij bracht hen in contact
met Jean Vanier die in 1964 de eerste Ark-gemeenschap voor
geestelijk gehandicapten was begonnen. Zijn eenvoudige antwoord was:
"Laten we dan zelf een bedevaart beginnen, voor geestelijk
gehandicapte kinderen, hun ouders, en degenen die als assistent met
hen mee willen gaan.
Na
drie jaar van voorbereiding stond de onderneming op poten. Zij
voelden duidelijk dat Maria hen geïnspireerd had omwille van de
kleinsten van haar kinderen.
Op
goede vrijdag, 9 april 1971, kwamen 12000 mensen samen bij de grot
van Massabielle, waaronder 4000 verstandelijk gehandicapten. Ze
kwamen uit 15 verschillende landen van Europa, voor vier dagen van
onuitsprekelijke vrede en vreugde. Een ongehoord evenement van
uitbundige vriendschap, feest en zang zoals Lourdes nog niet eerder
had meegemaakt. Het bewijs was geleverd dat er massa's ouders waren
die ook met hun kinderen op bedevaart wilden gaan maar het nooit
hadden kunnen doen.
Begrijpelijkerwijs vroeg men zich na afloop af of hiermee nu alles
was afgelopen. Was dit nu het einde van zoveel vriendschappen die in
deze drie jaar waren opgebloeid? Hoe nu verder? Het antwoord van
Jean Vanier was eenvoudig: "Ga terug naar huis en doet maar wat de
H.Geest jullie zal ingeven te doen."
Zo
gebeurde het dat de ouders met hun gehandicapte kinderen en hun
nieuwe vrienden bij elkaar bleven komen en kleine gemeenschappen of
vriendenkringen gingen vormen. Men kwam meestal eens per maand
bijeen voor een herhaling van Lourdes in het klein, en daarnaast ook
nog voor andere activiteiten die de geest van vriendschap en geloof
hen ingaf.
En zo
is Geloof en Licht op tocht gegaan door de geschiedenis.
Huidige situatie in Nederland
Geloof en Licht
is in Nederland begonnen op 2 februari 1992. Er zijn nu 8
gemeenschappen: Liempde, Maastricht, Oisterwijk, 3x in
Roermond, Volendam en Haarlem.
De gemeenschappen zijn
gewoonlijk geworteld in een parochie of dekenaat van hun kerk, maar er zijn ook
oecumenische gemeenschappen. In Nederland zijn alle gemeenschappen
rooms-katholiek.
Een gemeenschap van
Geloof en Licht omvat maximaal een dertigtal leden, die regelmatig, tenminste
een keer per maand, bij elkaar komen voor een ontmoeting van:
- het delen van vriendschap en verbondenheid;
- gebed en (Eucharistie)viering;
- een gezamenlijke maaltijd.
Tijdens deze
bijeenkomsten groeien door onderlinge dienstbare betrokkenheid persoonlijke
banden tussen de leden van de gemeenschap. Men treft elkaar ook tijdens
weekends, vacantiekampen, bedevaarten en retraites.
Belangrijk binnen een
gemeenschap is ook de zgn "Vierde Tijd". Dit is de tijd tussen twee
bijeenkomsten in. Het is de bedoeling dat de leden ook dan onderling contact
onderhouden en elkaar steunen en bijstaan. Dan groeien er persoonlijke banden
tussen de leden van de gemeenschap. Zij vertellen elkaar over hun leven, hun
angsten, hun dromen, hun hoop ......; zij bidden, bewijzen elkaar diensten,
ontspannen zich, delen een maaltijd of doen andere dingen die de vriendschap
voeden.
In de huidige tijd
waarin veel kinderen met een verstandelijke handicap niet tot leven mogen komen
en anderen in de steek gelaten worden, wil Geloof en Licht getuigen van de
liefde van God voor hen en hun familie. Geloof en Licht gelooft dat iedere mens,
hoe arm aan gaven hij ook schijnt te zijn, geroepen is om een bron van vreugde
en vrede te zijn in de Kerk en in de wereld. Aan de gehandicapte persoon
openbaart Geloof en Licht, dat hij geroepen is aan de anderen heel de rijkdom
van zijn hart, zijn tederheid en trouw te schenken. Aan de ouders biedt Geloof
en Licht steun in hun moeilijkheden en hulp om de innerlijke schoonheid van hun
kind beter te onderkennen. Zij ervaren in de gemeenschap, welk een bron van
leven en eenheid het kan zijn. Aan de vrienden, speciaal de jongeren onder hen,
opent Geloof en Licht een weg van vriendschap en betrokkenheid met de
gehandicapte mens, waarbij ieder in de ander de aanwezigheid van de levende
Jezus ontdekt.
